powrót => STRONY HISTORYCZNE

® copyright reserved by Michał Czechowski


 

Saksonia
(mapa)

historia
dynastii

drzewo
genealogiczne

 

SAKSONIA

margrabiowie Miśni, landgrafowie Turyngii, książęta elektorzy Saksonii

  książę elektor Fryderyk I "Kłótnik"Fryderyk I "Kłótnik"
(*Altenburg ? 11.IV.1370, +Altenburg 4.I.1428)

margabia Miśni
(jako Fryderyk IV) 1407-1428, książę elektor Saksonii 1423-1428
Syn Fryderyka III "Srogiego" margrabiego Miśni i landgrafa Turyngii. Po śmierci ojca w 1381 r. objął rządy w części posiadłości Wettynów obejmującej Osterland 
i Pleissenerland. Jako niepełnoletni wraz z dwoma młodszymi braćmi Wilhelmem II "Bogatym" i Jerzym pozostawał pod opieką stryjów Baltazara z Turyngii i Wilhelma I "Jednookiego" z Miśni. Po śmierci stryja Wilhelma I w 1407 r. objął wraz z bratem Wilhelmem II rządy w Miśni. W 1425 r. po śmierci brata rządził samodzielnie. Sojusznik cesarza Zygmunta Luksemburskiego, którego wspierał w walkach przeciw czeskim husytom. W 1423 r. po wymarciu elektorskiej linii Askańczyków otrzymał od cesarza księstwo saskie ze stolicą w Wittemberdze wraz z godnością elektorską oraz tytułem arcymarszałka Rzeszy.
 
  książę elektor Fryderyk II "Łagodny"Fryderyk II "Łagodny"
(*Altenburg 22.VIII.1412, +Lipsk 7.IX.1464)

książę elektor Saksonii 1428-1464, landgraf Turyngii 1440-1445
Syn poprzedniego, kontynuował zapoczątkowane przez ojca walki z husytami, których pokonał w 1438 r. Wykorzystując przyjaźń z królem Niemiec Albrechtem II Habsburgiem starał się wewnętrznie wzmocnić i skonsolidować państwo. Po śmierci kuzyna Fryderyka IV udało mu się przyłączyć Turyngię, którą w 1445 r. odstąpił młodszemu bratu Wilhelmowi III "Śmiałemu". W latach 1446-51 prowadził wojnę domową z bratem.
 
  książę elektor ErnestErnest
(*
Miśnia 24.III.1441, +Colditz k.Lipska 26.VIII.1486)
książę elektor Saksonii 1464-1486, landgraf Turyngii 1482-1486
Syn poprzedniego, koncentrował się głównie na wzmocnieniu wewnętrznym państwa. Wbrew stanowisku kościoła oraz mieszkańców swojego kraju poparł Jerzego 
z Podiebradu husyckiego króla Czech. Dokonał licznych nabytków terytorialnych opanowując Żagań w 1472 r., Żary, Beeskow i Storkow w 1477 r., a w 1482 r. po śmierci stryja Wilhelma III "Śmiałego" Turyngię. W 1485 r. zawarł układ w Lipsku z bratem Albrechtem "Odważnym" na mocy którego nastąpił trwały podział dóbr Wettynów na część zachodnią z Turyngią rządzoną przez przedstawicieli ernestyńskiej linii Wettynów oraz wschodnią z Miśnią pozostającą pod władaniem albertńskiej linii rodu.
 
  książę elektor Fryderyk III "Mądry"Fryderyk III "Mądry"
(*Torgau 17.I.1463, +Lochau 5.V.1525)
książę elektor Saksonii 1486-1525
Syn poprzedniego, mimo że do końca swych dni pozostał katolikiem odegrał ważną rolę w rozwoju reformacji. W 1502 r. założył uniwersytet w Wittemberdze, na którym wykładali między innymi Marcin Luter i Filip Melanchton. Chronił Lutra przed atakami przeciwników, wyjednując dla niego u cesarza Karola V nietykalność osobistą podczas sejmu Rzeszy w Wormacji w 1521 r. oraz ukrywając go w latach 1521-22 na zamku Wartburg. Na łożu śmierci przyjął komunię świętą według reguł luterańskich.
 
  książę elektor Jan "Stały"Jan I "Stały"
(*Miśnia 30.VI.1468, +Schweinitz 16.VIII.1532)

książę elektor Saksonii 1525-1532
Brat poprzedniego, przed wstąpieniem na tron bywał na dworze cesarzy Fryderyka III i Maksymiliana I. Po objęciu rządów kontynuował politykę swojego poprzednika popierając działalność Marcina Lutra, a w 1527 r. przyjął luteranizm za oficjalną religię państwową. W 1529 r. na sejmie Rzeszy zwołanym do Spiry wystąpił przeciw cesarzowi Karolowi V, który zażądał aby w sprawach kościelnych nie wprowadzać żadnych zmian. Oprócz elektora saskiego protest złożyli także : landgraf heski Filip I "Wspaniałomyślny", Jerzy margrabia Hohenzollern-Ansbach, Wolfgang książę Anhaltu, Ernest i Franciszek książęta brunszwiccy z Lüneburga, a także przedstawiciele 
14 miast niemieckich. Zagrożony przez cesarza stał się wraz z landgrafem heskim Filipem inicjatorem powołania w 1531 r. Związku szmalkaldzkiego stanowiącego sojusz obronny protestanckich książąt Rzeszy. Był sygnatariuszem pokoju zawartego w 1532 r. w Norymberdze pomiędzy przedstawicielami książąt katolickich i protestanckich, którego efektem było zapobieżenie wybuchu wojny domowej w państwie.
 
  książę elektor Jan Fryderyk I "Wspaniałomyślny"Jan Fryderyk I "Wspaniałomyślny"
(*Torgau 30.VI.1503, +Weimar 3.III.1554)
książę elektor Saksonii 1532-1547, książę Saksonii 1547-54
Syn poprzedniego, przystąpił do Związku szmalkaldzkiego zawiązanego w 1531 r. przez protestanckich książąt Rzeszy przeciwko katolickiemu cesarzowi Karolowi V. Jako jeden z przywódców związku brał udział w tak zwanej wojnie szmalkaldzkiej w latach 1546-47. W czasie trwania działań bojowych wojska protestantów poniosły klęskę w bitwie pod Mühlberg 24.IV.1547, a elektor ranny w twarz dostał się do niewoli, w której przebywał do śmierci. Skutkiem wystąpienia przeciw cesarzowi była utrata przez Jana Fryderyka godności elektorskiej i księstwa sasko-wirtemberskiego na rzecz kuzyna Maurycego z albertyńskiej linii Wettynów. 
 
  książę elektor MaurycyMaurycy
(*Freiberg 21.III.1521, +w bitwie pod Sievershausen 11.VII.1553)
książę elektor Saksonii 1547-1553 => Zobacz niżej
Kuzyn poprzedniego, syn księcia saskiego Henryka "Pobożnego" i wnuk Albrechta "Odważnego" założyciela albertyńskiej linii Wettynów. Wychowany w katolicyzmie, 
po konwersji rodziny przyjął wraz z nią luteranizm. Po śmierci ojca w 1541 r. przejął po nim rządy we wschodniej części księstwa saskiego. Kontynuował politykę sekularyzacji dóbr kościelnych i wspierania rozwoju reformacji w Rzeszy. Przyczynił się do rozwoju szkolnictwa w swoim państwie, przystąpił też do Związku szmalkaldzkiego. Początkowo był stronnikiem swojego kuzyna elektora saskiego Jana Fryderyka I, z którym jednak popadł w konflikt i przeszedł do obozu cesarskiego. Wsparł wojska Karola V podczas wojny szmalkaldzkiej toczącej się w latach 1546-47. Za lojalność został nagrodzony przyznaniem godności elektorskiej wraz 
z księstwem sasko-wittenberskim. W latach następnych zajął się reformą administracyjną państwa. Nie chcąc popaść w konflikt z cesarzem zagwarantował na posiadanych terenach swobody religijne dla katolików jednocześnie umacniając pozycję kościoła luterańskiego. Zginął w wygranej bitwie pod Sievershausen walcząc przeciw protestantom jako sojusznik cesarza.   
 
  książę elektor AugustAugust
(*Freiberg 31.VII.1526, +Drezno 11.II.1586)
książę elektor Saksonii 1553-1586
Brat poprzedniego, wychowany w luteraniźmie, studiował na uniwersytecie w Lipsku. Po śmierci ojca w 1541 r. wraz ze starszym bratem Maurycym przejął rządy we wschodniej części księstwa saskiego. Został elektorem po bezpotomnej śmierci brata w 1553 r. Był jednym z najważniejszych przywódców protestanckich w Rzeszy. 
Po zakończeniu wojen religijnych w Niemczech podjął się reform gospodarczych Saksonii, które przyniosły rozwój kraju. Wprowadził wiele aktów prawnych dotyczących: rolnictwa, rzemiosła, przemysłu. Próbował pojednać się z krewnymi z linii ernestyńskiej Wettynów, która w 1547 r. utraciła prawa do elektoratu. W 1559 r. sekularyzował biskupstwo miśnieńskie i dominia klasztorne. Sprzeciwił się próbie stworzenia w Saksonii kościoła kalwińskiego w miejsce kościoła luterańskiego. W 1574 r. doprowadził do uwięzienia lub wypędzenia ze swojego kraju wszystkich kaznodziejów głoszących nauki Kalwina
i jego uczniów.
 
  książę elektor Krystian IKrystian I
(*Drezno 29.X.1560, +Drezno 25.IX.1591)
książę elektor Saksonii 1586-1591
Syn poprzedniego, nie interesował się zbytnio sprawami państwa prowadząc wystawny i wesoły tryb życia. Pozostawał pod wpływem swoich doradców, którzy faktycznie rządzili państwem. Za sprawą jednego z nich kanclerza Mikołaja Krella zaczął skłaniać się w kierunku kalwinizmu i próbował w jego duchu przeprowadzić zmiany 
w kościele państwowym Saksonii. Próba zakończyła się niepowodzeniem na skutek przedwczesnej śmierci elektora.
 
  książę elektor Krystain IIKrystian II
(*Drezno 23.IX.1583, +Drezno 23.VI.1611)
książę elektor Saksonii 1591-1611
Syn poprzedniego, objął rządy w państwie jako ośmioletni chłopiec, początkowo pozostawał pod opieką regenta, swojego krewnego z linii ernestyńskiej księcia sasko-weimarskiego Fryderyka Wilhelma I. W 1601 r. objął samodzielne rządy. Wykazywał dużą ostrożność w sprawach polityki zagranicznej. Nie wprowadził Saksonii 
do unii państw protestanckich, zawartej w 1608 r. w Auhausen, co doprowadziło do rozłamu w obozie protestanckim.
 
książę elektor Jan Jerzy IJan Jerzy I
(*Drezno 5.III.1585, +Drezno 8.X.1656)
książę elektor Saksonii 1611-1656
Brat poprzedniego, w początkowym okresie rządów kontynuował rozpoczęty w 1609 r. spór spadkowy pomiędzy Hohenzollernami, Wettynami i Wittelsbachami o księstwo Jülich-Kleve-Berg zakończony na mocy zawartego w 1614 r. pokoju w Xanten. W 1619 r. działając w sprzeczności z resztą obozu protestanckiego w Rzeszy opowiedział
się za elekcją na cesarza Ferdynanda II Habsburga. Skutkiem tego był aktywny udział elektora po stronie Habsburgów w początkowym okresie wojny trzydziestoletniej. Niezadowolenie społeczne oraz brak korzyści materialnych z prowadzonej w Czechach wojny spowodowały w 1631 r. przejście elektora na stronę protestantów 
i opowiedzenie się za królem Szwecji Gustawem II Adolfem. Po śmierci tego ostatniego w bitwie pod Lützen ponownie porzucił szeregi protestantów i w 1635 r. zawarł 
z cesarzem separatystyczny pokój w Pradze uzyskując w zamian Łużyce jako dziedziczne lenno. Ta ostatnia zmiana frontu doprowadziła do najazdu szwedzkiego na Saksonię i znacznego zniszczenia kraju, co zmusiło to elektora do pertraktacji i podpisania rozejmu w 1645 r.
książę elektor Jan Jerzy IIJan Jerzy II
(*Drezno 10.VI.1613, +Freiberg 1.IX.1680)
książę elektor Saksonii 1656-1680
Syn poprzedniego, początek jego panowania przypadł na okres ruiny skarbu państwa Saksonii, oraz borykaniem się ze skutkami zniszczeń spowodowanych wojną trzydziestoletnią. Aby temu zaradzić elektor zdecydował się na podjęcie gruntownych reform państwowych oraz umocnienie swojej pozycji wobec stanów. Rozwinął wydobycie srebra oraz przyczynił się do zwiększenia znaczenia na arenie międzynarodowej targów lipskich. Prowadził politykę zachęcającą poddanych do zakładania manufaktur. Rozpoczął także przebudowę Drezna. Mając na celu zwiększenie ludności kraju zezwolił na osiedlenie się na terenie Saksonii wygnanym z Czech protestantom i husytom. W polityce zagranicznej pozostawał w sojuszu z Francją i Szwecją przeciw Brandenburgii. Z czasem z uwagi na wzrost potęgi Ludwika XIV opowiedział się za antyfrancuskim sojuszem książąt Rzeszy i brał udział w wojnie w Niderlandach w latach 1673-78.
książę elektor Jan Jerzy IIIJan Jerzy III "Saksoński Mars"
(*Drezno 20.VI.1647, +Tybinga 12.IX.1691)
książę elektor Saksonii 1680-1691
Syn poprzedniego, utalentowany dowódca, brał udział w walkach przeciw Francji na terenie Niderlandów w latach 1673-78. Po śmierci ojca w 1680 r. przejął rządy 
w Saksonii i kontynuował politykę wzmacniania władzy książęcej mającą na celu wprowadzenie monarchii absolutnej. Doprowadził do utworzenia stałej armii, kontynuował przebudowę Drezna. W 1681 r. zawarł sojusz z Brandenburgią skierowany przeciwko polityce Ludwika XIV wobec Rzeszy. Zacieśnił współpracę z cesarzem Leopoldem I Habsburgiem, którego wsparł militarnie podczas wojny z Turcją. Na czele korpusu saskiego brał udział w bitwie pod Wiedniem w 1683 r. W ramach Ligi Augsburskiej był sojusznikem cesarza w czasie wojny przeciwko Francji. Zmarł na zarazę w trakcie kampanii wojennej.
książę elektor Jan Jerzy IVJan Jerzy IV
(*Drezno 18.X.1668, +Drezno 27.IV.1694)
książę elektor Saksonii 1691-1694
Syn poprzedniego, w młodości za sprawą polityki dziada ze strony matki króla Fryderyka III był pretendentem do tronu duńskiego. Po objęciu tronu pod wpływem swoich doradców umocnił sojusz z Brandenburgią wymierzony przeciwko polityce Habsburgów w Rzeszy. Wszedł w konflikt z cesarzem Leopoldem I, czego przejawem było wycofanie wojsk saskich w 1692 r. z działań wojennych przeciwko Turcji. Z jego osobą wiąże się skandal obyczajowy jaki miał miejsce na dworze saskim. Elektor pomimo, że był żonaty pozostawał w nieformalnym związku z Magdaleną Sybillą von Rochlitz, którą zamierzał oficjalnie poślubić. Zmarł na ospę, którą zaraził się od swojej faworyty. 
książę elektor Fryderyk August IFryderyk August I "Mocny"
(*Drezno 12.V.1670, +Warszawa 1.II.1733)

książę elektor Saksonii 1694-1733 oraz król Polski (jako August II) i wielki książę Litwy (jako August I) 1697-1706 i 1709-1733
Brat poprzedniego, objął rządy w Saksonii po jego niespodziewanej śmierci. Wcześniej w latach 1689-93 brał udział w kampaniach wojennych przeciwko Francji. W latach 1695-96 dowodził połączoną armią cesarsko-saską na Węgrzech prowadząc kampanię przeciwko Turcji. W 1697 r. przeszedł na wiarę katolicką i został wybrany na sejmie elekcyjnym przez mniejszość szlachecką na króla Polski. Wyprzedził swojego kontrkandydata do tronu Franciszka Ludwika ks. de Bourbon-Conti i koronował się w katedrze wawelskiej 15.IX.1697. Chcąc odzyskać Inflanty zawarł sojusz z carem Piotrem I przeciwko Szwecji. Skutkiem tego było wplątanie Rzeczypospolitej w wojnę północną toczącą się w latach 1700-21. Jej niekorzystny przebieg spowodował przejściową utratę tronu polskiego na rzecz Stanisława Leszczyńskiego i zagrożenie władzy Fryderyka Augusta w samej Saksonii. Ostatnie lata panowania elektora w Polsce odznaczyły się kryzysem władzy, umacnianiem wpływów oligarchii magnackiej znajdującej oparcie w mocarstwach ościennych.
książę elektor Fryderyk August IIFryderyk August II
(*Drezno 17.X.1696, +Drezno 5.X.1763)

książę elektor Saksonii oraz król Polski (jako August III) i wielki książę Litwy (jako August II) 1733-1763
Syn poprzedniego, objął rządy w elektoracie saskim w 1733 r. i w tym samym roku został wybrany na króla Polski z pomocą wojsk rosyjskich przy współudziale dyplomacji austriackiej i saskiej. Ubiegł swojego przeciwnika i kontrkandydata do tronu Stanisława Leszczyńskiego i został koronowany w katedrze na Wawelu 17.I.1734. Za jego panowania Saksonia została uwikłana w wojny o Śląsk prowadzone pomiędzy Prusami i Austrią. W 1745 r. współdziałając z Francją usiłował bez sukcesu uzyskać koronę cesarską. W sprawach Rzeczypospolitej nie troszczył się o siłę militarną i gospodarczą państwa, poświęcając całą uwagę wystawnemu życiu i powiększaniu bogactwa drezdeńskiego dworu. Był wielkim znawcą i mecenasem sztuki, zwłaszcza malarstwa. Wzbogacił galerię w Dreźnie o arcydzieła malarstwa światowej klasy. Nigdy nie nauczył się języka polskiego, w Rzeczypospolitej bywał rzadko, oddając władzę w ręce swojego pierwszego ministra Henryka hr. von Brühl. Za jego rządów pogłębił się upadek państwa polskiego.
książę elektor Fryderyk KrystianFryderyk Krystian I
(*Drezno 5.IX.1722, +Drezno 17.XII.1763)

książę elektor Saksonii 1763
Syn poprzedniego, panował zaledwie dwa miesiące. Przy pomocy Rosji, Francji i Austrii starał się bezskutecznie uzyskać koronę polską. Objąwszy rządy w Saksonii zapoczątkował reformy wewnętrzne państwa. Zmarł przedwcześnie na ospę w wieku 41 lat.

królowie Saksonii

król Fryderyk August I "Sprawiedliwy"Fryderyk August I "Sprawiedliwy"
(*Drezno 23.XII.1750, +Drezno 5.V.1827)

książę elektor Saksonii (jako Fryderyk August III) 1763-1806, król Saksonii 1806-1827, książę Warszawski 1807-1814
Syn poprzedniego, objął elektorat jako trzynastoletni chłopiec. Do czasu uzyskania pełnoletności w 1768 r. pozostawał pod opieką matki księżniczki bawarskiej Antoniny Wittelsbach oraz stryja Franciszka Ksawerego. W 1771 r. przedstawiciele konfederatów barskich ofiarowali mu koronę polską. W czasach jego panowania nastąpiła odbudowa Saksonii po zniszczeniach wojennych. Był zwolennikiem monarchii konstytucyjnej. Podczas wojny francusko-pruskiej rozpocztej w 1806 r. początkowo zwolennik Prus następnie przeszedł na stronę Napoleona dzięki czemu uzyskał tytuł królewski. W 1807 r. został wybrany na władcę księstwa Warszawskiego, kadłubowego państewka utworzonego przez Francuzów na zajętych przez nich terenach części dawnej Rzeczypospolitej. Po upadku Napoleona więziony przez Prusaków. Utracił władzę nad księstwem Warszawskim oraz częścią terenów Saksonii włączonych do Prus.
król AntoniAntoni I "Dobry"
(*Drezno 27.XII.1755, +Pillnitz 6.VI.1836)

król Saksonii 1827-1836
Brat poprzedniego, wstąpił na tron w podeszłym wieku. Za jego panowania nastąpiła stabilizacja i rozwój gospodarczy kraju oraz poprawa stopy życiowej  mieszkańców. 
W 1830 r. wprowadzono w państwie konstytucję i powołano parlament o ograniczonych kompetencjach. W 1833 r. Saksonia przystąpiła do Niemieckiego Związku Celnego.
  król Fryderyk August IIFryderyk August II
(*Pillnitz 18.V.1797, +Brennbichl, Tyrol 9.VIII.1854)

król Saksonii 1836-1854
Bratanek poprzedniego, syn księcia saskiego Maksymiliana i wnuk elektora Fryderyka Krystiana. Służył w wojsku w okresie wojen napoleońskich. W 1830 r. ojciec zrzekł się na jego rzecz praw do tronu saskiego, a Fryderyk August został obwołany księciem współregentem królestwa Saksonii. Po objęciu rządów w 1836 r. zjednał sobie popularność wśród poddanych. Doprowadził do uporządkowania systemu prawnego państwa, powstania kodeksu karnego. Stłumił przy pomocy wojsk pruskich saską Wiosnę Ludów 1848 r. Zmarł na skutek wypadku, który miał miejsce podczas przejażdżki powozem w górach Tyrolu.
 
  król JanJan I
(*Drezno 12.XII.1801, +Drezno 29.X.1873)

król Saksonii 1854-1873
Brat poprzedniego, pasjonat literatury, przed wstąpieniem na tron pisał wiersze i zajmował się tłumaczeniem obcych utworów na język niemiecki. Za jego panowania Saksonia brała udział w wojnie prusko-austriackiej 1866 r. po stronie Austrii. Po zwycięstwie Prus wstąpiła do Związku Północnoniemieckiego.  
 
  król AlbertAlbert I
(*Drezno 23.IV.1828, +Szczodre (Sibyllenort), Dolny Śląsk 19.VII.1902)

król Saksonii 1873-1902
Syn poprzedniego, przed objęciem rządów służył w wojsku. Brał udział w I wojnie o Szlezwik toczącej się; w latach 1848-51. W czasie wojny prusko-austriackiej 1866 r. był; dowódcą armii saskiej. Uczestniczył; w wojnie francusko-pruskiej 1870-71 jako dowódca korpusu saskiego wchodzącego w skład 2 armii niemieckiej pod dowództwem księcia pruskiego  Fryderyka Karola. Jego panowanie nie obfitowało w żadne ważniejsze wydarzenia, król stronił od polityki.
 
  król JerzyJerzy I
(*Drezno 8.VIII.1832, +Pillnitz 29.X.1904)

król Saksonii 1902-1904
Brat poprzedniego, służył pod jego rozkazami w trakcie walk wojen prusko-austriackiej 1866 r. oraz francusko-pruskiej 1870-71, uzyskał stopień feldmarszałka armii niemieckiej. Jego panowanie trwało zaledwie dwa lata i niczym szczególnym się nie zapisało w historii państwa saskiego.
 
  król Fryderyk August IIIFryderyk August III
(*Drezno 25.V.1865, +Szczodre (Sibyllenort), Dolny Śląsk 18.II.1932)

król Saksonii 1904-1918
Syn poprzedniego, feldmarszałek armii niemieckiej podczas I wojny światowej. Ostatni król saski, abdykował pod wpływem wydarzeń rewolucyjnych w Niemczech 
w listopadzie 1918 r. Wyjechał do swoich dóbr dolnośląskich gdzie zamieszkał aż do śmierci w pałacu w Szczodrem (Sibyllenort) koło Wrocławia.
 

pretendenci do tronu Saksonii

  Fryderyk Krystian Albert
(*Drezno 31.XII.1893, +Samedan, Szwajcaria 9.VIII.1968)

pretendent do tronu Saksonii (jako Fryderyk Krystian II) 1932-1968
Syn poprzedniego, po abdykacji ojca w 1918 r. wyjechał wraz z całą rodziną do dóbr dolnośląskich w Szczodrem (Sibyllenort) koło Wrocławia. Prawa do tronu uzyskał 
w 1923 r. kiedy jego starszy brat Fryderyk August Jerzy wstąpił do zakonu Jezuitów.  
 
  Maria Emanuel
(*Prüfenig k.Ratyzbony 31.I.1926, +La Tour-de-Peilz, Szwajcaria 23.VII.2012)

pretendent do tronu Saksonii 1968-2012
Syn poprzedniego, w wieku 18 lat został aresztowany przez Gestapo a następnie, na mocy wyroku sądu w Berlinie, skazany na karę więzienia. W 1958 r. osiedlił się 
w Szwajcarii. Nie mając męskiego potomstwa wyznaczył w 1997 r. na swojego następcę siostrzeńca Aleksandra de Afif. Porozumienie zostało początkowo zaakceptowane przez pozostałych żyjących przedstawicieli saskiej królewskiej gałęzi Wettinów, jednak już w 2002 r. zerwał je jego młodszy brat Albert Józef oraz dwaj kuzyni książęta Dedo i Gero, synowie stryja Ernesta Henryka. 
 
  Aleksander de Afif
(*Monachium 12.II.1954)

pretendent do tronu Saksonii od 23.VII.2012
Siostrzeniec poprzedniego, syn księżniczki saskiej Marii Anny Józefy i Roberta de Afif biznesmena o pochodzeniu meksykańsko-libańskim. W 1987 r. ożenił się 
z pochodzącą z rodu Wittelsbachów bawarską księżniczką Gizelą, a w 1999 r. został adoptowany przez swojego wuja oraz wyznaczony na jego następcę jako głowy rodu Wettinów z linii albertyńskiej. Po śmierci wuja objął obowiązki pretendenta do tronu saskiego pomimo, że przeciwny temu był brat zmarłego, książę Albert Józef, a po jego śmierci inny członek dynastii książę Rüdiger Karol.
 
  Albert Józef
(*Bamberg 30.XI.1934, +Monachium 6.X.2012)

pretendent do tronu Saksonii 23.VII-6.X.2012
Wuj poprzedniego, brat księcia Marii Emanuela, studiował makroekonomię, a później historię i etnografię na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium. W 1961 r. otrzymał tytuł doktora z dziedziny historii. W 1997 r. podpisał wraz z innymi członkami saskiego królewskiego rodu Wettinów zgodę na wyznaczenie siostrzeńca Aleksandra de Afif jako następcy księcia Marii Emanuela na stanowisku pretendenta do tronu Saksonii. W 2002 r. wycofał się z zawartego porozumienia, a w 2012 r.
po śmierci starszego brata ogłosił się jego następcą wbrew siostrzeńcowi. Zmarł niecałe trzy miesiące po bracie, a spadkobiercą jego praw został stryjeczny bratanek książę Rüdiger Karol.
 
  Rüdiger Karol
(*Mülheim an der Ruhr 23.XII.1953)

pretendent do tronu Saksonii od 6.X.2012
Kuzyn poprzedniego, wnuk jego stryja księcia saskiego Ernesta Henryka. Jest jedynym przedstawicielem albertyńskiej linii Wettinów, który dochował się męskiego potomstwa. Ponieważ małżeństwo jego rodziców miało charakter morganatyczny nie był brany pod uwagę jako ewentualny spadkobierca i pretendent do tronu Saksonii.
Po wyznaczeniu przez Marię Emanuela następcy w osobie Aleksandra de Afif stanął na stanowisku, że w pierwszej kolejności tytuł przysługuje członkom dynastii Wettinów. W 2012 r. po śmierci książąt Marii Emanuela, a później Alberta Józefa został jednym z dwóch pretendentów do korony saskiej.
 
książęta Saksonii
  książę Albrecht "Odważny"Albrecht "Odważny"
(*Grimma k.Lipska 31.VII.1443, +Emden, Fryzja 15.IX.1500)
książę Saksonii 1564-1500
Syn Fryderyka II "Łagodnego" księcia elektora Saksonii,
 
  książę Jerzy "Brodaty"Jerzy "Brodaty"
(*Miśnia 27.VIII.1471, +Miśnia 17.IV.1539)
książę Saksonii 1500-1539
Syn poprzedniego, 
 
  książę Henryk "Pobożny"Henryk "Pobożny"
(*Drezno 16.III.1473, +Drezno 18.VIII.1541)
książę Saksonii 1539-1541
Brat poprzedniego, 
 
  książę elektor MaurycyMaurycy
(*Freiberg 21.III.1521, +w bitwie pod Sievershausen 11.VII.1553)
książę Saksonii 1541-1547 => Zobacz wyżej
 

SAKSONIA WEIMAR-EISENACH
książęta i wielcy książęta sascy z Weimaru i Eisenach
  Jan Wilhelm
(*Torgau 11.III.1530, +Weimar 2.III.1573)

książę Saksonii 1566-1572, książę saski z Weimaru 1572-1573
Syn Jana Fryderyka I księcia elektora saskiego,
 
  Fryderyk Wilhelm I
(*Weimar 25.IV.1562, +Weimar 7.VII.1602)

książę saski z Weimaru 1573-1602
Syn poprzedniego,
 
  Jan III
(*Weimar 22.V.1570, +Weimar 18.VII.1605)

książę saski z Weimaru 1602-1605
Brat poprzedniego,
 
  Jan Ernest I
(*Altenburg 21.II.1594, +Markt Sankt Martin, Burgenland, Austria 6.XII.1626)

książę saski z Weimaru 1605-1620
Syn poprzedniego,
 
  Wilhelm IV
(*Altenburg 11.IV.1598, +Weimar 17.V.1662)

książę saski z Weimaru 1620-1662, z Eisenach 1638-1641 i 1644-1662
Brat poprzedniego,
 
  Jan Ernest II
(*Weimar 11.IX.1627, +Weimar 15.V.1683)

książę saski z Weimaru 1662-1683
Syn poprzedniego,
 
  Wilhelm Ernest
(*Blankenhain, Holsztyn 30.XI.1662, +Weimar 26.VIII.1728)

książę saski z Weimaru 1683-1728
Syn poprzedniego,
 
  Jan Ernest III
(*Weimar 22.VI.1664, +Weimar 10.VI.1707)

książę saski z Weimaru 1683-1707
Brat poprzedniego,
 
  Ernest August I
(*Weimar 19.IV.1688, +Eisenach 19.I.1748)

książę saski z Weimaru 1707-1741, z Eisenach 1741-1748
Syn poprzedniego,
 
  Ernest August II
(*Weimar 2.VI.11737, +Weimar 28.V.1758)

książę saski z Weimaru i Eisenach 1748-1758
Syn poprzedniego, 
 
  Karol August
(*Weimar 3.IX.1757, +zamek Graditz k.Torgau 14.VI.1828)

książę saski z Weimaru i Eisenach 1758-1815, wielki książę 1815-1828
Syn poprzedniego,
 
  Karol Fryderyk
(*Weimar 2.II.1783, +Weimar 8.VII.1853)

wielki książę saski z Weimaru i Eisenach 1828-1853
Syn poprzedniego,
 
  Karol Aleksander
(*Weimar 24.VI.1818, +Weimar 5.I.1901)

wielki książę saski z Weimaru i Eisenach 1853-1901
Syn poprzedniego,
 
  Wilhelm Ernest
(*Weimar 10.VI.1876, +Henryków, Dolny Sląsk 24.IV.1923)

wielki książę saski z Weimaru i Eisenach 1901-1918
, pretendent do tronu 1918-1923
Syn poprzedniego,
 
pretendenci do tronu saskiego z Weimaru i Eisenach
  Karol August
(*zamek Wilhelmsthal k.Marksuhl 28.VII.1912, +Schienen n.Jeziorem Bodeńskim 14.X.1988)

pretendent do tronu saskiego z Weimaru i Eisenach 1923-1988
Syn poprzedniego
 
  Michał Benedykt
(*Bamberg 15.XI.1946)

pretendent do tronu saskiego z Weimaru i Eisenach od 1988
Syn poprzedniego,
 


SAKSONIA-GOTHA-ALTENBURG

książęta sascy z Gothy i Altenburga
  Ernest I "Pobożny"
(*Altenburg 25.XII.1601, +Gotha 26.III.1675)

książę saski z Gothy 1640-1675, z Altenburga 1672-1675
Syn Jana III księcia saskiego z Weimaru,
 
  Fryderyk I
(*Gotha 15.VII.1646, +Friedrichswerth k.Gothy 2.VIII.1691)

książę saski z Gothy i Altenburga 1675-1691
Syn poprzedniego,
 
  Fryderyk II
(*Gotha 28.VII.1676, +Altenburg 23.III.1732)

książę saski z Gothy i Altenburga 1691-1732
Syn poprzedniego,
 
  Fryderyk III
(*Gotha 14.IV.1699, +Gotha 10.III.1732)

książę saski z Gothy i Altenburga 1732-1772
Syn poprzedniego,
 
  Ernest II
(*Gotha 30.I.1745, +Gotha 20.IV.1804)

książę saski z Gothy i Altenburga 1772-1804
Syn poprzedniego,
 
  Emil Leopold August
(*Gotha 23.XI.1772, +Gotha 27.V.1822)

książę saski z Gothy i Altenburga (jako August) 1804-1822
Syn poprzedniego, starannie wykształcony, zwolennik ideałów rewolucji francuskiej wyrażonych hasłem wolność, równość, braterstwo. Sojusznik Napoleona Bonaparte, 
po którego upadku stał się persona non grata w kręgach arystokracji. Książę znany był jako mecenas i kolekcjoner sztuki, a także miłośnik literatury. Miał skłonności do transwestytyzmu. Dwukrotnie zawierał związki małżeńskie jednak nie miał męskich potomków. Jego jedyna córka z pierwszego małżeństwa Ludwika Dorota poślubiła 
w 1817 r. swojego dalekiego krewnego Ernesta III księcia saskiego z Koburga i Saalfeld z którym miała syna Alberta późniejszego małżonka królowej brytyjskiej Wiktorii.
 
  Fryderyk IV
(*Gotha 28.XI.1774, +Gotha 11.II.1825)

książę saski z Gothy i Altenburga 1822-1825
Brat poprzedniego, po którego śmierci w 1822 r. objął tron księstwa. Walczył w kampaniach napoleońskich i został ciężko ranny. W wyniku odniesionych obrażeń nie wrócił już do zdrowia. Zmarł po 3 latach rządów nie dochowawszy się potomstwa, a na nim wygasła gałąź Wettinów panująca w księstwie Gothy i Altenburga. Po jego śmierci nastąpił podział jego posiadłości, w 1826 r. Altenburg odziedziczył Fryderyk książę saski z Hildurghausen, a Gothę Ernest III z Koburga i Saalfeld.
 

SAKSONIA-MEININGEN
książęta sascy z Meiningen
  Bernard I
(*Gotha 10.IX.1649, +Meiningen 27.IV.1706)

książę saski z Gothy i Altenburga 1675-1680, z Meiningen 1680-1706
Syn Ernesta I "Pobożnego" księcia saskiego z Gothy i Altenburga, bratanek Wilhelma IV księcia saskiego z Weimaru.
 
  Ernest Ludwik I
(*Gotha 7.X.1672, +Meiningen 24.XI.1724)

książę saski z Meiningen 1706-1724
Syn poprzedniego, 
 
  Ernest Ludwik II
(*Koburg 8.VIII.1709, +Meiningen 24.II.1729)

książę saski z Meiningen 1724-1729
Syn poprzedniego, 
 
  Karol Fryderyk
(*Koburg 8.VIII.1709, +Meiningen 24.II.1743)

książę saski z Meiningen 1729-1743
Brat poprzedniego, 
 
  Fryderyk Wilhelm
(*Ichtershausen, Turyngia 16.II.1679, +Meiningen 10.III.1746)

książę saski z Meiningen 1743-1746
Stryj poprzedniego, 
 
  Antoni Ulryk
(*Meiningen 22.X.1687, +Frankfurt n.Menem 27.I.1763)

książę saski z Meiningen 1746-1763
Brat poprzedniego, 
 
  August Fryderyk Karol
(*Frankfurt n.Menem 19.XI.1754, +Sonneberg, Turyngia 21.VII.1782)

książę saski z Meiningen (jako Karol) 1763-1782
Syn poprzedniego, 
 
  Jerzy I
(*Frankfurt n.Menem 4.II.1761, +Meiningen 24.XII.1803)

książę saski z Meiningen 1782-1803
Brat poprzedniego,
 
  Bernard II
(*Meiningen 17.XII.1800, +Meiningen 3.XII.1882)

książę saski z Meiningen 1803-1866
Syn poprzedniego,
 
  Jerzy II
(*Meiningen 2.IV.1826, +Bad Wildungen, Hesja 25.VI.1914)

książę saski z Meiningen 1866-1914
Syn poprzedniego,
 
  Bernard III
(*Meiningen 1.IV.1851, +Meiningen 16.I.1928)

książę saski z Meiningen 1914-1918
, pretendent do tronu 1918-1928
Syn poprzedniego,
 
pretendenci do tronu saskiego z Meiningen
  Ernest Bernard Wiktor
(*Meiningen 27.IX.1859, +zamek Altenstein k.Eisenach 29.XII.1941)

pretendent do tronu saskiego z Meiningen 1928-1941
Brat poprzedniego,
 
  Jerzy
(*Kassel 11.X.1892, +Czerepowiec k.Wołogdy, Rosja 6.I.1946)

pretendent do tronu saskiego z Meiningen (jako Jerzy III) 1941-1946
Bratanek poprzedniego,
 
  Bernard Fryderyk Juliusz
(*Meiningen 1.IV.1851, +Meiningen 16.I.1984)

pretendent do tronu saskiego z Meiningen (jako Bernard IV) 1946-1984
Brat poprzedniego,
 
  Jan Fryderyk Konrad
(*Meiningen 1.IV.1851, +Meiningen 16.I.1984)

pretendent do tronu saskiego z Meiningen (jako Konrad) od 1984
Syn poprzedniego,
 

SAKSONIA-ALTENBURG
książęta sascy z Hildburghausen, później z Altenburga
  Ernest II
(*Gotha 12.VI.1655, +Hildburghausen 17.X.1715)

książę saski z Gothy i Altenburga 1675-1680, z Hildburghausen 1680-1715
Syn Ernesta I "Pobożnego" księcia saskiego z Gothy i Altenburga, bratanek Wilhelma IV księcia saskiego z Weimaru.
 
  Ernest Fryderyk I
(*Gotha 21.VIII.1681, +Hildburghausen 9.III.1724)

książę saski z Hildburghausen 1715-1724
Syn poprzedniego,
 
  Ernest Fryderyk II
(*Hildburghausen 17.XII.1707, +Hildburghausen 13.VIII.1745)

książę saski z Hildburghausen 1724-1745
Syn poprzedniego,
 
  Ernest Fryderyk III
(*Königsberg, Bawaria 10.VI.1727, +Seidingstadt k.Hildburghausen 23.IX.1780)

książę saski z Hildburghausen 1745-1780
Syn poprzedniego,
 
  Fryderyk
(*Hildburghausen 9.IV.1763, +Hummelshain, Turyngia 29.IX.1834)

książę saski z Hildburghausen 1780-1826, z Altenburga 1826-1834
Syn Ernesta Fryderyka III księcia saskiego z Hildburghausen, do 1787 r. pozostawał pod regencją stryjecznego pradziada księcia Józefa Marii Fryderyka. W 1806 r. przystąpił do Związku Reńskiego, a w 1815 r. do Związku Niemieckiego. W 1825 r. zmarł bezpotomnie Fryderyk IV ostatni książę saski z Gotha i Altenburga, a jego posiadłości zostały podzielone pomiędzy istniejące gałęzie rodu Wettinów z linii ernestyńskiej. Fryderyk otrzymał część tych dóbr z miastem Altenburg stając się założycielem nowej gałęzi książąt saskich na Altenburg. Jednocześnie przekazał część swoich posiadłości ze swoją dotychczasową stolicą, miastem Hildburghausen książętom saskim z Meiningen.
 
  Józef Jerzy Fryderyk
(*Hildburghausen 27.VIII.1789, +Altenburg 25.XI.1868)

książę saski z Altenburga 1834-1848
Syn poprzedniego, wraz z młodszym bratem Jerzym brał udział w wojnach napoleońskich po stronie koalicji antyfrancuskiej. Od 1830 r. współrządził wraz z ojcem, 
a w 1834 r. po jego śmierci objął tron w księstwie saskim na Altenburg. Rządził w duchu konserwatywnym unikając reform, dlatego też w okresie Wiosny Ludów został 
w 1848 r. zmuszony do abdykacji na rzecz młodszego brata Jerzego.
 
  Jerzy Karol Fryderyk
(*Hildburghausen 24.VII.1796, +Hummelshain, Turyngia 3.VIII.1853)

książę saski z Altenburga 1848-1853
Brat poprzedniego, w latach 1804-14 służył w wojsku austriackim, a w następnie w latach 1816-20 studiował w Heidelbergu. Objął tron w 1848 r. po abdykacji starszego brata Józefa i przeprowadził w państwie niezbędne reformy.
 
  Ernest I
(*Hildburghausen 16.IX.1826, +Altenburg 7.II.1908)

książę saski z Altenburga 1853-1908
Syn poprzedniego, studiował na uniwersytetach w Jenie w latach 1840-43, a następnie w Lozannie od 1843 r. Następnie odbył służbę w armii pruskiej. W 1853 r. poślubił Agnieszkę córkę Leopolda IV księcia anhalckiego z Dessau i objął tron księstwa po śmierci ojca. Za jego panowania przeprowadzono reformę administracji oraz  
doprowadzono do znacznego uprzemysłowienia państwa. Książę był mecenasem kultury i sztuki, od 1864 r. patronował pracom przy restauracji ratusza w Altenburgu,
a w 1873 r. otworzył Muzeum Narodowe. W polityce zagranicznej ściśle współpracował z Prusami, w 1855 r. wydał zarządzenie o porozumieniu wojskowym z tym państwem i otrzymał stopień pruskiego generała à la suite. W czasie wojny prusko-austriackiej w 1866 r. stanął po stronie Prus, w zamian za co otrzymał gwarancje niepodległości oraz nienaruszalność terytorium państwa.  
 
  Ernest II
(*Altenburg 31.VIII.1871, +Trockenborn-Wolfersdorf, Turyngia 22.III.1955)

książę saski z Altenburga 1908-1918, pretendent do tronu 1918-1955
Bratanek poprzedniego, syn księcia Maurycego. Od 1884 r. chodził do gimnazjum w Dreźnie, a w latach 1886-89 do chrześcijańskiego gimnazjum w Eisenburg. W 1890 r. rozpoczął studia na Akademii w Lozannie. Potem w latach 1891-92 studiował przed dwa semestry na Uniwersytecie w Jenie nauki przyrodnicze oraz urbanistykę, historię 
i filozofię. W 1892 r. przeniósł się na Uniwersytet w Heidelbergu. Od 1893 r. uczęszczał do szkoły wojskowej w Kassel. W 1894 r. wstąpił jako podporucznik do królewskiej piechoty. W 1908 r. po śmierci stryja objął tron księstwa. Brał udział w walkach I wojny światowej w randze generała, w 1914 r. odznaczył się w bitwie nad Marną. Wobec
wybuchu rewolucji w 1918 r. został zmuszony do abdykacji. W 1920 r. rozwiódł się ze swoją żoną Adelajdą von Schaumburg-Lippe. Od 1922 r. żył pod zmienionym nazwiskiem jako Ernest Baron von Rieseneck na zamku Fröhliche Wiederkunft w miejscowości Trockenborn-Wolfersdorf. Po dojściu do władzy Hitlera ponownie wrócił do swojego nazwiska, od 1935 r. był członkiem NSDAP, a w 1939 r. poślubił swoją dotychczasową wieloletnią towarzyszkę życia, tancerkę Marię Triebel. Po zakończeniu wojny zamek gdzie mieszkał Ernest znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej, a następnie w NRD.
 
pretendenci do tronu saskiego z Altenburga
  Jerzy Maurycy
(*Poczdam 13.V.1900, +Rendsburg, Szlezwik-Holsztyn 13.II.1991)

pretendent do tronu saskiego z Altenburga 1955-1991
Syn poprzedniego,
 

SAKSONIA-KOBURG-GOTHA
książęta sascy z Koburga i Saalfeld, później z Koburga i Gothy
  Jan Ernest IV
(*Gotha 22.VIII.1658, +Saalfeld 17.II.1729)

książę saski z Gothy i Altenburga 1675-1680, z Saalfeld 1680-1729, z Koburga 1699-1729, z Römhild 1714-1729
Syn Ernesta I "Pobożnego" księcia saskiego z Gothy i Altenburga, bratanek Wilhelma IV księcia saskiego z Weimaru.
 
  Krystian Ernest II
(*Saalfeld 18.VIII.1683, +Saalfeld 4.IX.1745)

książę saski z Koburga i Saalfeld 1729-1745
Syn poprzedniego, 
 
  Franciszek Jozjasz
(*Saalfeld 25.IX.1697, +Rodach k.Koburga 16.IX.1764)

książę saski z Koburga i Saalfeld 1745-1764
Brat poprzedniego, 
 
  Ernest Fryderyk
(*Saalfeld 8.III.1724, +Koburg 8.XII.1800)

książę saski z Koburga i Saalfeld 1764-1800
Syn poprzedniego, 
 
  Franciszek Fryderyk
(*Saalfeld 15.VII.1750, +Koburg 9.XII.1806)

książę saski z Koburga i Saalfeld 1800-1806
Syn poprzedniego, 
 
  Ernest I
(*Koburg 2.I.1784, +Gotha 29.I.1844)

książę saski z Koburga i Saalfeld (jako Ernest III) 1806-1826, z Koburga i Gothy 1826-1844
Syn poprzedniego, 
 
  Ernest II
(*Koburg 21.VI.1818, +Reinhardsbrunn k.Gotha 22.VIII.1893)

książę saski z Koburga i Gothy 1844-1893
Syn poprzedniego
 
  Alfred
(*Windsor 6.VIII.1844, +zamek Rosenau k.Koburga 30.VII.1900)

książę Edynburga, książę saski z Koburga i Gothy 1893-1900
Kuzyn poprzedniego, syn Alberta księcia saskiego z Koburga i Gothy i Wiktorii I królowej Wielkiej Brytanii.
 
  Karol Edward
(*Esher, Surrey, Anglia 19.VII.1884, +Koburg 6.III.1954)

książę saski z Koburga i Gothy 1900-1918, pretendent do tronu 1918-1954
Bratanek poprzedniego,
 
pretendenci do tronu saskiego z Koburga i Gothy
  Fryderyk Jozjasz
(*zamek Callenberg k.Koburga 29.XI.1918, +Amstetten, Dolna Austria 23.I.1998)

pretendent do tronu saskiego z Koburga i Gothy 1954-1998
Syn poprzedniego,
 
  Andrzej Michał
(*zamek Kasel, Dolne Łużyce 21.III.1943)

pretendent do tronu saskiego z Koburga i Gothy od 1998
Syn poprzedniego,
 

WIELKA BRYTANIA
królowie Wielkiej Brytanii i Irlandii
  Edward VII
(*Londyn 9.XI.1841, +Londyn 6.V.1910)

król Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz cesarz Indii 1901-1910
Syn Alberta księcia saskiego z Koburga i Gotha i królowej Wiktorii I.
 
  Jerzy V
(*Londyn 3.VI.1865, +Sandringham, Norfolk 20.I.1936)

król Wielkiej Brytanii i Irlandii 1910-1927, Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 1927-1936, cesarz Indii 1910-1936
Syn poprzedniego,
 
  Edward VIII
(*Richmond 23.VI.1894, +Paryż 28.V.1972)

król Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz cesarz Indii 1936
Syn poprzedniego,
 
  Jerzy VI
(*Sandringham, Norfolk 14.XII.1895, +Sandringham, Norfolk 6.II.1952)

król Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej 1936-1952, Irlandii 1936-1949, cesarz Indii 1936-1947, król Indii 1947-1949, Pakistanu 1947-1952
Brat poprzedniego,
 
  Elżbieta II
(*Londyn 21.IV.1926)

królowa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej od 1952
Córka poprzedniego,
 
 


PORTUGALIA

 
 

królowie Portugalii

 
  Ferdynand II
(*Wiedeń 29.X.1816, +Lizbona 15.XII.1885)

król Portugalii 1836-1853
Syn Ferdynanda księcia saskiego z Koburga i Gothy,

 

 
  Piotr V
(*Lizbona 16.IX.1837, +Lizbona 11.XI.1861)

król Portugalii 1853-1861
Syn poprzedniego,

 

 
  Ludwik I
(*Lizbona 31.X.1838, +Cascais k.Lizbony 19.X.1889)

król Portugalii 1861-1889
Brat poprzedniego,
 
  Karol I
(*Lizbona 28.IX.1863, +Lizbona 1.II.1908)

król Portugalii 1889-1908
Syn poprzedniego,

 

 
  Manuel II
(*Lizbona 15.XI.1889, +Londyn 2.VII.1932)

król Portugalii 1908-1910
Syn poprzedniego,

 

 
 


BUŁGARIA

 
  książęta i carowie Bułgarii  
  Ferdynand I
(*Wiedeń 26.II.1861, +Koburg 8.IX.1948)

książę Bułgarii 1887-1908, car Bułgarii 1908-1918
Syn Augusta Ludwika księcia saskiego z Koburga i Gothy, bratanek Ferdynanda II króla Portugalii.
 
  Borys III
(*Sofia 30.I.1894, +Sofia 28.VIII.1943)

car Bułgarii 1918-1943
Syn poprzedniego,
 
  Symeon II
(*Sofia 16.VI.1937)

car Bułgarii 1943-1944
Syn poprzedniego,
 
 


BELGIA

 
  królowie Belgów  
  Leopold I
(*Koburg 16.XII.1790, +Bruksela 10.XII.1865)

król Belgów 1830-1865
Syn Franciszka Fryderyka księcia saskiego z Koburga i Saalfeld, brat Ernesta I księcia saskiego z Koburga i Gothy oraz stryj brytyjskiego księcia małżonka Alberta 
i Ferdynanda II króla Portugalii. 
 
  Leopold II
(*Bruksela 9.IV.1835, +Bruksela 17.XII.1909)

król Belgów 1865-1909
Syn poprzedniego,
 
  Albert I
(*Bruksela 8.IV.1875, +k.Marches-les-Dames n.Mozą 17.II.1934)

król Belgów 1909-1934
Bratanek poprzedniego,
 
  Leopold III
(*Bruksela 3.XI.1901, +Woluwe-Saint-Lambert k.Brukseli 25.IX.1983)

król Belgów 1934-1951
Syn poprzedniego,
 
  Baldwin (Baudouin) I
(*Bruksela 7.IX.1930, +Motril, Andaluzja, Hiszpania 31.VII.1993)

król Belgów 1951-1993
Syn poprzedniego,
 
  Albert II
(*Bruksela 6.VI.1934)

król Belgów 1993-2013
Brat poprzedniego,
 
  Filip I
(*Bruksela 15.IV.1960)

król Belgów od 2013
Syn poprzedniego,